ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΑΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΟΣΤΑΝΑΚΙ ΜΟΥ

Λατρεύω τις φράουλες!Ήταν από τα πρώτα φυτά, που βάλαμε στον κήπο και ενώ ξεκινήσαμε με δύο -τρεις ριζούλες τώρα έχουμε καμμιά εκατοσταριά.Οι φράουλες πολλαπλασιάζονται με στολόνες ,πετάνε δηλαδή ένα κοτσανάκι(στολόνας) και αυτό όταν ακουμπάει στο χώμα κάνει ρίζα και δημιουργείται νέο φυτό,κόβεις την επαφή με το παλιό(τη μαμά) και έχεις δύο ρίζες φράουλας...τόσο απλά!

Πολλαπλασιασμός φράουλας

Οι πρώτες ρίζες αγοράστηκαν από βιολογικό φυτώριο και είναι πολύφορες,δεν κάνουν φράουλες μόνο την άνοιξη αλλά όλο το χρόνο,σταματάνε λίγο γύρω στον Δεκέμβρη με Γενάρη.Οι φράουλες θέλουν πολύ νερό ....πότισμα, αλλά πέρα από αυτό δεν χρειάζονται λίπασμα ή φυτοφάρμακα και την άνοιξη θέλουν ένα γερό καθάρισμα από τα ξερά φύλλα,που έχουν στη βάση και έχουν ανάγκη από αραίωμα και ανανέωση για να συνεχίσουν να δίνουν πολλές και υπέροχες φράουλες.Από ότι βλέπετε και στις φωτογραφίες εξαιτίας του ποτίσματος θέλουν και ξεχορτιάριασμα οι άτιμες...
Μην πετάτε αυτές που βγάζετε ...δώστε αλλού που δεν έχουν ..εμείς χαρίσαμε φυτά στο χωριό...σε όποιον ήθελε και ακόμα χαρίζουμε. 

Τώρα που δρόσισε ο καιρός εδώ που είμαστε έχουν πιο πλούσια παραγωγή από τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού,χωρίς να έχουν βέβαια σταματήσει καθόλου.Οι φράουλες βγάζουν αυτό το χαριτωμένο άσπρο λουλουδάκι, που σας δείχνω στη φωτό αριστερά κάτω και αυτό στο κέντρο του δένει τον καρπό, στην αρχή είναι χρυσοπράσινο και σιγά σιγά μεγαλώνει και κοκκινίζει,,,με τον ήλιο(για αυτό βάλτε τες σε ηλιόλουστη θέση) και γίνεται η φράουλα,που βλέπετε στη φωτό δεξιά κάτω

Λουλούδι και σχηματισμός καρπού

Ώριμος καρπός

Αν δεν έχω χρόνο να φτιάξω κάτι με αυτές τις φυλάω στην κατάψυξη και φτιάχνω μαρμελάδα φράουλα,όποτε θέλω.

Σύντομα θα σας έχω και τη συνταγή μου για μαρμελάδα φράουλα,που φτιάχνω χρόνια,τις αγόραζα από τη λαϊκή παλιά αλλά βρίσκεις και στα βιολογικά καταστήματα σήμερα και στο σούπερ...δοκιμάστε την.Άμα την έχεις στα βαζάκια έτοιμη εκτός από το να αλείψεις το ψωμάκι σου μπορείς να τη βάλεις σε τάρτα, στο τζίζ κέικ, σε ρολό παντεσπάνι...μμμμμ.....Ετοιμάζω βήμα-βήμα με φωτογραφίες.

Καλό Φθινόπωρο

Μετά από πολύ καιρό, να'μαστε πάλι εδώ! Μου έλειψε αυτό, που είχα αρχίσει να δημιουργώ εδώ πέρα και δεν μπορούσα να συνεχίσω, διότι δεν είχα τα κατάλληλα εργαλεία.Έγιναν τόσα πράγματα,στη χώρα,στη ζωή μου και τώρα πήρα κάποιες αποφάσεις.Η ζωή είναι τόσο μικρή και το αύριο τόσο αβέβαιο,που πρέπει(το οφείλουμε στον εαυτό μας)να ακολουθούμε τα όνειρά μας,να μην τα ξεχνάμε,να τα υποστηρίζουμε και να δίνουμε σημασία στα σημαντικά.

Ο κάθε ένας από εμάς είναι διαφορετικός,με διαφορετικά θέλω και άλλα όνειρα,όμως μοιάζουμε σε ένα πράγμα....είμαστε όλοι θνητοί....δεν γίνεται λοιπόν να αφήνουμε τη ζωή να περνάει.Θα ήθελα να βρω έναν τρόπο να σταματήσω να κυνηγάω την ουρά μου και να προχωρήσω μπροστά, να γίνω ένας άνθρωπος καλύτερος...ίσως η σωστή λέξη να είναι ήρεμος....ευτυχισμένος.....ποιος ξέρει;

Εδώ λοιπόν είναι όλα αυτά που με κάνουν χαρούμενη...που με ηρεμούν και κάθε φορά που ασχολούμαι με αυτά νοιώθω ότι η ζωή μου είναι στις σωστές βάσεις. 

Εύχομαι σε όλους εκεί έξω καλό φθινόπωρο,καλή σεζόν,πλούσια καλλιέργεια και δημιουργική απασχόληση.

   Η κυδωνίτσα μου είναι ακόμα μικρή και δεν έχει ακόμα κανένα φρούτο απάνω, μόνο δείχνει όμορφη και ζωηρή, δίνοντας υποσχέσεις για μελλοντικά κυδώνια.Όμως άμα έχεις καλούς φίλους βρίσκεσαι με καταπληκτικά κυδώνια, που ζητάνε να αξιοποιηθούν.Αποφάσισα να ξεκινήσω με γλυκό του κουταλιού αλλά μπήκα και στον πειρασμό να φτιάξω ένα λικεράκι.Να μην επαναλαμβάνομαι ....λατρεύω τα λικέρ.

Πάμε λοιπόν για το γλυκάκι πρώτα.

ΓΛΥΚΟ ΚΥΔΩΝΙ

Υλικά:

ü    1 κιλό κυδώνια (καθαρισμένα)

ü    1 κιλό ζάχαρη

ü    1 και μισό ποτήρι νερό

ü    χυμό από μισό λεμόνι

ü    1 κλωνάρι αρμπαρόριζα

ü    100 γρ. αμύγδαλα άσπρα καθαρισμένα δηλαδή κομμένα στη μέση ή ολόκληρα (σύμφωνα με το γούστο σας)

Παρασκευή:

1.    Πλένουμε και καθαρίζουμε τα κυδώνια μας.

2.   Τα κόβουμε σε λεπτά μπαστουνάκια…μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και το εργαλείο με το οποίο κόβουμε πατάτες για τηγάνι.

3.    Ρίχνουμε σε μία βαθιά κατσαρόλα το νερό, τα κυδώνια και τη ζάχαρη.

4.   Προσθέτουμε την αρμπαρόριζα, που θα προσθέσει υπέροχο άρωμα.Εγώ τη βάζω σε εκείνο το μαραφετάκι(δεν ξέρω το όνομά του…να πω την αλήθεια)που τοποθετώ βότανα για να φτιάξω αφέψημα.

5.    Βράζουμε σε δυνατή φωτιά και μετά χαμηλώνουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να δέσει το γλυκό.Όσο περισσότερο βράσει τόσο θα σκουρύνει το χρωματάκι του και χωρίς να μας πιάσει πανικός διότι δεν θέλουμε να σκουρύνει, δεν έγινε και τίποτα αν πάρει πιο βαθύ χρώμα.Είμαι σίγουρη ότι θα φαγωθεί το ίδιο ευχάριστα, άλλωστε θα είναι από τα χεράκια μας και αυτό μετράει πιο πολύ από την τελειότητα.

6.   Το γλυκό έχει δέσει όταν χύσουμε σε ένα πιατάκι ένα κουταλάκι σιρόπι και με το ίδιο κουταλάκι χαράξουμε ένα μονοπάτι και δεν ενώσει αλλά μείνει ανοιχτό. Να μην είναι και πηχτό το σιρόπι, να ρέει στο κουτάλι και να κάνει κομπάκια στο τέλος.

7.   Αφαιρούμε την αρμπαρόριζα και προσθέτουμε τα αμύγδαλα και ανακατεύουμε ελαφρά να πάνε παντού όσο γίνεται πιο ομοιόμορφα.

8.   Αποστειρώνουμε τα βαζάκια μας στον φούρνο στους 100 βαθμούς κελσίου για 15 λεπτά, τα ακουμπάω σε μία πετσέτα πάνω στη σχάρα, ανάποδα.

9.    Με πολλή προσοχή και μία βαθιά κουτάλα γεμίζουμε τα βαζάκια μας, εγώ τα γεμίζω όταν είναι ακόμα ζεστό το γλυκό.΄Ελέγχω να μην έχει σιρόπια στο λαιμό του βάζου και μετά δεν ανοίγει με τίποτα.

10.   Τοποθετώ τα βάζα ανάποδα να κρυώσουν και τα φυλάω σε δροσερό και σκοτεινό σημείο, στο βάθος ενός ντουλαπιού αλλά μακριά από εστίες θερμότητος.

Καλοφάγωτο!!!